‘Niet de beperking centraal, maar de ontwikkelbehoefte’
Emiel van Doorn (1960) is de drijvende kracht achter (de totstandkoming van het concept) Mediërend Leren. Emiel heeft een onvoorwaardelijk geloof in de talenten, kwaliteiten en ontwikkelingsmogelijkheden van elk mens.
Zijn levensmotto is:
‘Als je niet voor de kwaliteiten van iemand gaat, dan moet je van zijn beperkingen afblijven!’
Emiel is in de eerste plaats een mens van de praktijk. Door zijn eigen ervaringen in het onderwijs zowel als leerling uit het speciaal onderwijs als als leerkracht, kan Emiel Mediërend Leren omzetten in alledaags handelen.
Centraal uitgangspunt van zijn trainingen is: ‘Wat je vandaag leert, moet morgen toepasbaar zijn’.
Emiel verzorgt trainingen aan leerkrachten & docenten en andere onderwijsprofessionals. Emiel is ook als opleider verbonden aan de Stichting StiBCO en het Seminarium voor Orthopedagogiek. Beide organisaties zijn actief met betrekking tot het concept Mediërend Leren.
Emiel is auteur van zes boeken: ‘Ontwikkelingsgericht begeleiden in alledaagse situaties’(2004), ‘Groeien doe je samen’ (2012), ‘Praktische gids over coachingsvaardigheden vanuit een Individuele Vraaggerichte Benadering’ (2013), ‘Basisboek Mediërend Leren. Van medisch labelen naar omgaan met verschillen’ (2013), ‘Zet in op ontwikkeling van cognitieve functies’ (2017) en Mediërend Leren (2019). Tevens heeft hij bijgedragen aan meerdere artikelen.
Op het 25-jarige jubileum van de Stichting StiBCO is Emiel benoemd tot Ridder in de orde van Oranje-Nassau voor al het werk dat hij heeft gedaan voor mensen die vanwege een leer- of gedragsstoornis of een verstandelijke beperking een stevige achterstand in de maatschappij hebben.